جعفر بن أبى إسحاق دارابى كشفى

884

تحفة الملوك ( فارسى )

است در اين باب ، واجب است ايضا ؛ مثل واجب بودن رد جواب سلام . « 1 » و هم‌چنين اقوا آن است كه عوض و مكافات ساير اكرامات و احترامات و احساناتى كه در ما بين مسلمانان صدور مىيابد ، از قبيل ديدنى كه به قصد احترام و اكرام باشد و امثال آن ، ايضا واجب مىباشد و از حقوق الناس است . و آداب و طريقهء كتابات و مراسلات آن است كه افتتاح و ابتداى كتابت را به نام خداوند و به مثل « بسم اللّه » بنمايند « 2 » و اگر اسم خود و اسم مرسل اليه را باهم بنويسند پس از جهت اكرام ، اسم مرسل اليه را مقدم بر اسم خود بدارند « 3 » و إلا اسم خود را در ظهر آن ثبت نمايند . و در هر موضعى كه وعده و شغلى و حاجتى مذكور نموده شود بايد كه لفظ « ان شاء اللّه » را بنويسند « 4 » و قدرى از خاك ايضا بر كتابت بريزند ، كه چنان‌كه در حديث نبوى است كه « اتربوا الكتاب فانه انجح للحاجة » « 5 » سبب ظفر يافتن به مقصود مىباشد . و از جملهء آداب معاشرت و ملاقات ، اطعام نمودن و ضيافت و مهمانى كردن است . و چنان‌كه خداوند دوست مىدارد انشاى سلام را هم‌چنين ايضا دوست مىدارد اطعام طعام را . « 6 » و در حديث نبوى است كه « الضيف يجيئ برزقه و يذهب بذنوب اهله » « 7 » ؛ يعنى ميهمان مىآورد رزق خود را و مىبرد گناهان اهل ضيف را كه عبارت است از مهمان‌دار . و در حديث ديگر است كه « لا خير فيمن لا يضيف » « 8 » ؛ يعنى خير نمىباشد در كسى كه مهمانى نمىنمايد . و جناب امام جعفر صادق عليه السّلام فرموده‌اند كه يك لقمه كه بخورد آن را برادر مسلم من در نزد من ، هرآينه محبوب‌تر است به سوى من از اين‌كه آزاد بنمايم بنده‌اى را . « 9 » و آداب

--> ( 1 ) . اصول كافى ، ج 2 ، ص 670 ، باب التكاتب ، ح 2 . ( 2 ) . همان ، ص 672 ، ح 1 . ( 3 ) . همان ، ص 673 ، ح 5 و 6 . ( 4 ) . همان ، ص 673 ، ح 7 . ( 5 ) . الخصال ، ج 2 ، ص 394 ، باب السبعه ، ح 99 . ( 6 ) . المحاسن ، ج 2 ، ص 143 ، رقم 1371 ، باب الاطعام ، ح 7 . ( 7 ) . جامع الأخبار ، ص 136 ، با اختلاف . ( 8 ) . مسند احمد ، ج 6 ، ص 142 ، رقم 17424 ؛ الجامع الصغير ، ج 2 ، ص 584 ، رقم 9883 ؛ الترغيب و الترهيب ، ج 3 ، ص 374 ، باب الترغيب فى الضيافة . . . ، ح 17 ؛ إتحاف السادة المتّقين ، ج 5 ، ص 239 ؛ احياء علوم ، ج 2 ، ص 12 و محجة البيضاء ، ج 3 ، ص 32 . ( 9 ) . اصول كافى ، ج 2 ، ص 203 ، باب اطعام المؤمن ، ح 13 و محاسن برقى ، ج 2 ، ص 153 ، رقم 1411 ، باب الاطعام ، ح 47 .